ونوس

چشم ها را باید شست،جور دیگر باید دید.
واژه ها را باید شست.
واژه باید خود باد،خود باران باشد.
چتر ها را باید بست،
زیر باران باید رفت.
فکر را،خاطره را،زیر باران باید برد.
با همه مردم شهر،زیر باران باید رفت.
دوست را،زیر باران باید دید.
عشق را،زیر باران باید جست.
زیر باران باید چیز نوشت،حرف زد،نیلوفر کاشت.
زندگی تر شدن پی در پی،زندگی آب تنی کردن در حوضچه ی "اکنون" است.


۲۶ شهریور مصادف با یک سالگی ونوس هستش،که سال گذشته همزمان با میلاد امام حسن مجتبی(ع) ایجاد شده...
در این یک سال افتخار داشتم و با بهترین وبلاگ نویسا آشنا شدم...
بزرگوارانی که هر بار با حضورشون ونوس رو زیباتر کردن....
از همه ی شما عزیزان وبلاگ نویس کمال تشکر رو دارم...اگه می شد نام تک تک شما عزیزان رو میاوردم و جداگانه تشکر میکردم...بازهم ممنونم
"همیشه با تو"....اینم پیامم به دوستان خوب و مهربون خودم که وبلاگ نویسی نمیکردند اما به اینجا سر می زدن(البته به جز "سها" که به تازگی به جمع ما اضافه شده!) ...ممنونم بچه ها

هرگز اینجا رو فراموش نمیکنم...خوبی شما و بزرگواری های شما عزیزان رو از یاد نمی برم...همیشه به یاد شما و دعا گوی شما هستم...تک تک شما در شبهای قدر در خاطرم بودین...امیدوارم شما هم منو از یاد نبرین و از دعای خیرتون بی نصیب نگذارین....
و یک تشکر ویژه از بهترین دوست و بهترین راهنمای خودم....کسی که بهترین مشاور و همراه برام بوده...

در آخر...
مدتی از شما و خوبی های شما دورم...این دوری به معنای فراموش کردن شما نیست...
درخاطرم هستید...هر وقت برگردم باز هم به اینجا میام و باز هم در اینجا شروع به نوشتن میکنم...

هر کجا هستم،باشم،
آسمان مال من است.
پنجره،فکر،هوا،عشق،زمین مال من است

و کلام آخر...خداحافظ!
التماس دعا

نوشته شده توسط رنگین کمان(محب92) در بیست و ششم شهریور 1388 ساعت 15:1 موضوع | لینک ثابت

      


سلام بر تو ای رمضان...
چه زیبا در محفلمان  آشیان میکنی و چه مهربان با دل ما خو میگیری...
فاخر ترین گنجینه های عالم را در دامنمان مینهی و نوشترین شهد های جانبخش را بر کاممان  می نشانی...
رمضان،چه آهسته و لطیف بر ما می وزی و جانمان را در نرمای مهربانی هایت می نوازی...
نهال هلالت را در افق دل های مشتاقمان میکاری تا هر روز با اشک دیده و سوز دل آن را بپروریم...
رمضان ای ماه عزیز ای ماه مهمانی خدا...خوش آمدی...

نوشته شده توسط رنگین کمان(محب92) در یکم شهریور 1388 ساعت 12:40 موضوع | لینک ثابت

           

سلام بر تو ای آخرین گل باغ محمدی!
سلام بر تو به هنگام رکوع و سجودت.ای آسمان سترگ!
چه بسیار پیشانی هایی که برای ظهورت به خاک افتادند.چه بسیار چشم هایی که جوشش اشک هایشان به عشق روی توست.
امام و مقتدایم!
آسمان دلم را گلباران می کنم.سکوت شب های تیره و تارم را می شکنم.لحظه هایم را قاب می گیرم و جز فاطمه نامی بر زبان نمی آورم.شاید که بیایی....
مولای من!سالهاست،صبح های جمعه،ندبه گویان،با اشک و مژه چشمانم  را آب و جارو  میکنم،تا مگر قدمگاه تو شود و در غروب غم انگیز چشمانم،سمات را زمزمه می کنم واشک حسرت میریزم.
بیا تا در حریمت بیاسایم،با گریه هایت همنوا شوم،سر بر شانه های بغض گذارم و مثل ابر بهار گریه کنم و دانه های مروارید چشمانت را در صدف دلم نگهداری کنم.
ای سوار سبز پوش لحظه های من!می دانم که روزی می آیی و پرستو های مهاجر را،بر شاخسار آرامش ماوا میدهی...
ای خوب!دیگر نمی توانم اشکهایم را در چاه چشمانم اسیر کنم.باران اشکم را بر سجاده ی نیازم جاری می کنم که اشک،مهر استجابت دعاست.
ای زلال عصمت!آتش مصیبت در وجودم شعله ور است...بر من ببار و تطهیرم کن.
بیا....! تا ایمانم غرق گرداب گناه نشده بیا!
   

نوشته شده توسط رنگین کمان(محب92) در چهاردهم مرداد 1388 ساعت 16:48 موضوع | لینک ثابت

                      



بارون ببار که بی تو برای من یه درده                                گرمای هر حضوری بی تو برام چه سرده
خنده ی هر رهگذر به زیر تو  قشنگه                               نباشی خنده هاشون برام ضربه ی سنگه
حرفای هرگوینده،برام سکوت محضه                                میشنوم من صداتو،حتی واسه یه لحظه
چه خنده دار رد میشن آدما از ترانت                                چتری دارن روی سر،ندارن هیچ شهامت
بارون ببار که بی تو ،رنگین کمان می میره                          تو  دنیای  بی رنگی ، اسیر  یک  زنجیره 
چترای هر عابری ،اشکمو در میاره                                   بارونی از دو  چشمم  با هر نظر می باره
نفس نفس میکشم،هوای تو بهاره                                  بی تو نفس میگیره،می میره هر ستاره
می گم به هر مدعی،عاشقی یک کلام نیست                  برو  به  زیر  بارون ، بدون چتری  بایست
بارش تو قشنگه،شادی برام میاره                                   صداقت   واقعی ،  تو   خاطرم   می ذاره
قلبم به زیر بارون،می تپه و میزنه                                     بارون  نباشه  انگار ، از دنیا دل می کنه
بارون ببار که خورشید،با تو بشه ۷ تا رنگ                          ببار  بدون  وقفه  ،  ببار   بدون  درنگ

(رنگین کمان)

نوشته شده توسط رنگین کمان(محب92) در بیست و هشتم تیر 1388 ساعت 20:37 موضوع | لینک ثابت

به بهانه ی امشب،شب آرزوها

                 

حدیث "ملک داعی" را شنیدی؟!خدای مهربان در آسمان هفتم فرشته ای رو قرار داده که «داعی» گفته میشود...هنگامی که ماه رجب آمد این فرشته در هر شب از این ماه تا صبح میگوید:خوشا به حال تسبیح کنندگان خدا...خوشا به حال فرمانبردارن خدا....
خدای غفور می فرماید:همنشین کسی هستم که با من همنشینی می کند...فرمانبردار کسی هستم که فرمانبردارم باشد و بخشنده خواهان بخشایش است...ماه،ماه من،بنده،بنده ی من،و رحمت،رحمت من است.هر کس در این ماه من را بخواند او را اجابت می کنم،هر کس از من بخواهد به او عطا می کنم و هر کس از من هدایت بخواهد او را هدایت می کنم.این ماه را رشته ای بین خود و بندگانم قرار دادم که هر کس آن رابگیرد به من می رسد.

امشب لیلة الرغائب است.شب آرزو ها،یعنی امشب هر آرزویی بکنیم خدا اون رو بر آورده میکنه!خدایا...به بزرگی و جلالت قسم امشب فقط بهانه ای است که ما به تو احساس نزدیکی بیشتری بکنیم وگرنه تو در هر شب و هر روز،هر ساعت و هر دقیقه،آرزوها و حاجات بندگانت را برآورده میکنی...مگر خو نفرمودی:ادعونی استجب لکم
ولی هر چه باشد امشب به لطف و عنایت و کرمت نسبت به شب های معمولی سال،امیدوارترم.ماه رجب است،اولین شب جمعه این ماه که پیامبر مهربانی و پاکی محمد مصطفی (ص)،فرمودند:از امشبی که فرشتگان به آن لیلةالرغائب می گویند غافل نشوید.همین امشب است که وقتی یک سوم از آن گذشت هیچ فرشته ای در آسمان و زمین نمی ماند مگر اینکه در کعبه و اطراف آن جمع شوند!

من هم از امشب با تو عهدی تازه و البته چند صد باره می بندم مگر نه اینکه خو فرمودی صد بار اگر توبه شکستی بازآ / این درگه ما درگه نومیدی نیست،مگر نه اینکه بزرگترین گناه،نا امیدی از لطف و بخشش خداست...

حرف آخر:خدایا مرا در مسیر درست زندگی قرار بده،نمی خواهم شامل این قصه باشم که ازیخ فروشی پرسیدندفروختی؟گفت:کس نخرید،ولی تمام شد!....امضاء:بنده ی عاشق و امیدوار

نوشته شده توسط رنگین کمان(محب92) در چهارم تیر 1388 ساعت 16:32 موضوع | لینک ثابت

امنیت....آرامش.....
حالا می فهمم معنی این دو واژه رو...حالا قدرشونو میدونم...حالا شده آرزوم...امنیت...آرامش
موج سبز خیلیا بهت رای دادن...حتی خیلیا روزه گرفتن تا رای بیاری!!!خیلی از دوستی ها سر بحث تو خراب شد...خیلی از خواهرا و برادرا رو از هم دور کردی....اونایی که موافق و طرفدارت بودن کم نبودن...طرفدارای سر سختی داشتی که به تو مطمئن بودن...انقدر مطمئن که به خاطر تو طرفداری و حرف زدن از یه کاندید دیگه رو گناه میدونستن...خوب دور کردی ..خوب تفرقه انداختی...خوب ضربه زدی موج سبز!!!
موج سبز بهت رای دادن....خیلیا...اما نه بیشتر از رقیبت...رای نیووردی...نماینده هات پای صندوق آرا بودن...دیدن تخلفی نشد...دیدن حق به حق دار رسید...پس چرا تمومش نکردی؟چرا اعلام نکردی به طرفدارات سکوت کنن؟چرا نا امنی؟چرا ترس؟چرا درگیری؟...خوب ضربه زدی موج سبز!!!
موج سبز جمعه ی حماسی ما گم شد تو اخبار تفرقه...موج سبز! با ادعای تو انسانیت...وحدت...عدالت...همه جاشونو دادن به دشمنی...جدایی...تقلب!!!
موج سبز...ادب مرد به ز دولت اوست؟؟؟موج سبز...ادب این بود؟ نا امنی؟ قانون این بود؟اینکه آمریکا و انگلیس و دشمنامون برامون تصمیم بگیرن؟ برامون دل بسوزونن؟ ادب این بود؟ که حرف رهبر نا دیده گرفته بشه؟ادب این بود؟که رای مردم...نظر مردم...انتخاب مردم رو دروغ معرفی کنی...موج سبز!تقلب؟؟؟
حالا این شبا چطور میگذره؟به خاطر خودخواهی و منفعت طلبی بعضیا این شبا چطور می گذره؟واسه یه پیرزن مریض که تو بستر افتاده...واسه یه بچه ای که شبا از ترس خوابش نمی بره...واسه داوطلبی که یه هفته دیگه کنکور داره...واسه کسی که شب عروسیش افتاده تو این شبای نا امنی...واسه دو تا عاشق که از هم دورن و این شبا واسه هم نگران...واسه...
موج سبز...خود خواهیت همرو کشت...حتی اگه تقلبی هم بود(که هر دومون خوب میدونیم نبوده)اگه مدعیه قانونی...هه....
موج سبز بازم بگم از خستگیام؟بازم بگم از ضرباتت؟به منم ضربه زدی...به همه زدی اما انگار هستن تو این دنیا آدمایی که چشماشونو بستن رو حقیقت...
موج سبز....سبز؟؟؟سبز یعنی آرامش....سبز یعنی عدالت...سبز یعنی انسانیت...سبز یعنی امنیت...سبز یعنی آبرو...سبز یعنی همه چی...یعنی زندگی...موج سبز....موج سبزت مرگ بود!!!
بازم بگم؟؟؟از مهربونیا و لطفی که در حق بیگانه ها کردی؟در حق دشمنامون؟موج سبز بازم بگم؟؟
نه!!!دیگه بسه....دیگه خستم...همه خستن...بس کن....

موج سبز؟؟؟...اوج لرز!!!

نوشته شده توسط رنگین کمان(محب92) در بیست و هشتم خرداد 1388 ساعت 10:3 موضوع | لینک ثابت

                                  
                       

    چه خوش روزی  بود روز جدایی                                   اگر با وی نباشد بی وفایی
   اگر  چه   تلخ  باشد   فرقت  یار                                     در او شیرین بود امید دیدار   
   خوش است اندوه تنهایی کشیدن                                 اگر    باشد   امید   بازدیدن
   چه باشدگرخورم صدسال تیمار                                     چوبینم دوست رایک روزدیدار 
   اگر یک روز با دلبر خوری  نوش                                     کنی تیمارصدساله فراموش
   همیشه تا بر آید ماه و  خورشید                                   مرا باشد  به  وصل یارامید
   مرا   در   دل   درخت  مهربانی                                     به چه ماند؟به سروبوستانی
   نه شاخش خشک گردد روز سرما                                نه برگش  زرد گردد روز گرما
   همیشه سبز و نغز و آبدار است                                   تو پنداری که هر روزش بهار است
   منم  چون شاخ تشنه  در  بهاران                                  تویی همچون هوای ابر و باران
   مرا تا عشق صبر از دل براندست                                 بدین امید جان من بماندست
   نسوزد جان من یک باره در تاب                                     که امیدت زند گه گه بر او آب
   گر  امیدم  نماند   وای   جانم                                        که بی امید یک ساعت نمانم

  (همیشه تا بر آید ماه و  خورشید                                    مرا باشد  به  وصل یارامید)
 

نوشته شده توسط رنگین کمان(محب92) در بیست و چهارم اردیبهشت 1388 ساعت 23:29 موضوع | لینک ثابت

                            
                                          به نام خداوند بخشنده ی مهربان
                                        
                            
  

همه چیز در دست خدای مهربانه....خدایی که دعای بندگان پاک نیتی مثل شما رو در حق پسر مهربون و با ایمانی مثل محسن اجابت کرده.....از همگی شما کمال سپاس رو دارم...نه تنها من بلکه خانواده ی اون هم از شما تشکر و برایتان آرزوی سلامتی کردند.......
بعد از اون تصادف سخت....موجی از نگرانی همه ی ما رو فرا گرفت....لحظات تلخ و سرد . ..سخت سپری می شد......ضربه ی بدی که بر اثر تصادف دیده بود همه رو نگران کرده بود....نگرانی بیشتر شد وقتی دکترش این خبر رو داد:ضریب هوشیاری انسان در حالت عادی ۱۴ هست...اگه شخصی به کما بره و این عدد به ۵ برسه باز هم جایی برای امید هست اما اگه این عدد به ۳ برسه وضعیت نگران کننده و مرگ مغزیه!!!همه منتظر بودیم عدد ضریب هوشیاریه عزیزمون رو بشنویم!!...لحظات سختی بود....صدا تو گوشمون پیچید....دیگه قدرت ایستادن نبود....۴....ضریب ایشون چهاره....و من....و من طاقتم تموم شد و......
روز های سختی بود...تلخ....کند....پر از ترس و نگرانی.....سرد سپری میشد اما....اما موجی از نور ایمان اون لحظات رو در بر گرفت و دعای محبوبانی چون شما در حق این جوون با ایمان مورد اجابت قرار گرفت و این پسر با ایمان....این جوون مهربون از کما به طرز معجزه آسایی بیرون اومده و ضریب هوشیاریش بالاتر رفته.....شادی فضا رو پر کرد و قتی تونست چشماشو باز کنه...وقتی تونست صحبت کنه و همه ی اینها معجزه ی دعاهای شماست....
انشاالله سال جدید سالی پر از خیر و برکت همراه با سلامتی برای شما مهربانان باشه....
تنها خواهشی از شما مهربانان دارم....همچنان برای پسر داییم دعا بفرمایید تا بهبودی کاملا حاصل شده و عوارض باقی مانده هر چه زودتر با یاری خدا و مراحم امام زمان (عج)برطرف گردد
با تشکر فراوان
حق هو

                      

نوشته شده توسط رنگین کمان(محب92) در چهارم فروردین 1388 ساعت 16:41 موضوع | لینک ثابت

                                        بسم الله الرحمن الرحیم           
                           
                               

۲۱ سال بیشتر از بهار زندگیش نمی گذرد....
پسری با ایمان و با خدا....
پسری مهربان......
زمان گذشت و خبر رسید که محسن قصد ازدواج با دختری با ایمان رو داره......
همه خوشحال بودیم......زمان سریع می گذشت....
بالاخره به تاریخ عروسی پسر داییم نزدیک میشدیم.....
پسر مهربون ترین داییه دنیا......
۷ روز بیشتر به تاریخ عروسیش باقی نمونده.......چقدر لحظه شماری کردیم....
ولی.......ولی.......ولی.......
در حالیکه چند روزی بیشتر به عروسیش باقی نمونده بود....فقط چند روز.....
تصادف بدی کرد....و حالا محسن.....همون پسر مهربون و با خدا...همونی که همیشه لبخند میزد و اگه ناراحتی ای داشت پنهان میکرد تا کسی ناراحت نشه....همونیکه با همه متواضع و مهربون و خوش اخلاق بود......
به خاطر ضربه ی بدی که به سرش خورده به کما رفته........
حالا من موندم و خانواده ای که نگرانشن.....برادرانش که گریه می کنند.....دوستانش که چند روزه بیمارستان رو ترک نکردن و.....و......و تاریخ عروسی که بهش نزدیک میشیم.......
از همه ی شما عزیزان خواهش میکنم براش دعا کنین...........
دعا.....دعا.....دعا
ممنون همه ی شمامهربانان هستم و آرزوی سلامتی برای همه ی شما دارم..........
حق هو

نوشته شده توسط رنگین کمان(محب92) در چهاردهم اسفند 1387 ساعت 16:31 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط رنگین کمان(محب92) در شانزدهم بهمن 1387 ساعت 1:14 موضوع | لینک ثابت